Στην Ελλάδα, σύμφωνα με δημοσίευμα της «Ελευθεροτυπίας», υπάρχουν περισσότερα από 70.000 μπλογκ, εκ των οποίων τουλάχιστον το 1/3 είναι ενεργά και ενημερώνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα από τους διαχειριστές τους.
Το blogging, η διατήρηση, δηλαδή, ενός διαδικτυακού μέσου όπου ο διαχειριστής κρατά ένα είδος ημερολογίου, δέχεται ή όχι τα σχόλια των αναγνωστών, δημοσιεύει ή όχι συνδέσμους άλλων blogs, φθίνει τα τελευταία δύο-τρία χρόνια κατά τα οποία παρατηρείται ραγδαία αύξηση σε microblogging πλατφόρμες, όπως το facebook, το twitter, το tumblr, το posterous και άλλα.
Το πρόβλημα της διαδικτυακής προσβολής της προσωπικότητας κάποιου -της συκοφαντικής δυσφήμησης-, κυρίως από κάποια blogs που υιοθετούν το μοντέλο της ανώνυμης κίτρινης καταγγελιολογίας και πληροφοριολογίας που παριστάνει τη δημοσιογραφία, αντιμετωπίζεται από την ελληνική νομοθεσία ως πλημμέλημα και δεν οδηγεί σε άρση του απορρήτου της επικοινωνίας. Στην αποκάλυψη των στοιχείων του διαχειριστή από την εταιρεία που του παρέχει το δικαίωμα της κατασκευής και διατήρησης του μπλογκ. Αλλά όσο μακριά είναι αυτού του είδους η μπλογκόσφαιρα από την ουσία της διαδικτυακής κουλτούρας, αυτής που αποκαλείται και dot.com κουλτούρα, άλλο τόσο φαίνεται να είναι και η υποχρεωτική επωνυμία.
